blog,itiraf etmeliyim ki seni çok özlemişim..2 senenin yarısına yakını derin bir sessizlikle geçti..o derin sessizlik seni bende büyüttü..kocaman yerin doldu kalbimde..itiraf etmeliyim ki ben,herşeyi çokçabuk sindiren,yeniliklere açık biri değilim,olamadım..hızlı olan herşey beni benden uzaklaştırır diye korkarım..herşeyi sindire sindire zaman mefhumunu çokça umursamadan yaşamayı yeğlerim..olumlu olsa dahi bu kuralı şu zamana kadar bozmaya çekindim..
itiraf etmeliyim ki ben seni çok sevmişim..sanki sen derdimi anlatsam ferahlayacağım bir dost omzu gibisin..hoş gerçi şu ana kadar sana derdimi dökmek istemedim..dertlenmeyi kendine saklayan bir yapım var..
itiraf etmeliyim ki ben seni artık içime sindirdiğime kanaat ettim..sen benim için artık bir dostsun..
sana olan mesafelerimi aşmayı düşünüyorum..
..
5 yorum:
aş artık bencede geç kaldın bile.yaz bol bol
:) galiba ben de derdimi anlatmayı seven biri diilim..ama bazen tanıdıındansa hiç tanımadıın birine anlatmak daha ii gelio..yargısız,sorusuz,sualsiz..
-serpil inşallah:)
-çınar ağacı sanırım bu his hepimizde mevcut.
evet bu blog hayatımızın bir parçası oluyor
-nalan aynen öyle oluyor:)
Yorum Gönder