iç döküş..

saklanmak..sakınmak..korkmak..

ruh sağlığımı koruyabilmek adına güncel olayları takip etmemeye özen göstersemde ya da kendimi saklamaya çalışsamda başarılı olamıyorum..birinde kaçabiliyorken diğerinde yakalanıyor insan..olumsuzluk üzerine kurulmuş şu zamanlarda olumlu bir gidişattan bahesedebilmenin imkansızlığının farkında olmakta ayrı dert..polyannacılık oynanmayacak bir devirde yaşıyoruz..ya da polyannacılık bu devirde'bana dokunmayan yılan bin yıl yaşasın'ın tercümesi de olabilir..

duyarsız olmaktan korkuyorum bir yandan..duyarsızlık benim ruh halimle bağdaşmayacak bir davranış şekli..ama bu bir çıkar yol olabilir mi?diye de düşünmeden edemiyorum..duyarsızlığı gelişmiş insanlar çok huzurlu görünüyorlar..peki onların bu duyarsızlıklarının sonucunda huzursuz yaşayan insanlar..

başkalarının duyarsızlığının huzursuzluğunu yaşamak çok lanet edilesi bir his..insanın maddi,manevi sorunu olmasa da o lanet his o kadar kasavetli ki..

 görmüyorum,duymuyorum,bilmiyorum tavrıyla yaşamak mı? görüyor,duyuyor,biliyorum tavrıyla yaşamak mı?..birincisi olmayı asla istemem ama görüyor,duyuyor,biliyor olmanın ağırlığı altında kalmakta son derece yıpratıcı..

nefes almak yasak gibi..